Archiwum kategorii: publikacje

na przełomie roku

Ukazały się publikacje z moim udziałem. Są fraszki w „POST SCRIPTUM”, w „Metaforze Współczesności” tłumaczenia z rosyjskiego, relacje z festiwali w Ukrainie i w Rumunii, pogodny wierszyk ortograficzny, recenzja, fotografia na okładce czyli trochę mnie jest. „Metafora Współczesności” to antologia różnych tekstów, na dodatek autorów z różnych zakątków świata i kraju współredagowana przeze mnie; w założeniu tematem miała być radość, a w rezultacie wyszły barwy życia, cóż… nie samą radością wypełniony współczesny czas.

internetowo

Po raz 15. znalazłam się w internetowej wersji czasopisma „Azahar”, tym razem króciutko 3 wersy – fraszka w tłumaczeniu Marka Marciniaka na język angielski, ale w zacnym gronie 950 poetów z 72 krajów. Co cieszy, także w galerii artystycznej znalazła się fotografia mojego autorstwa – Magnolia.

kolejna publikacja cieszy

Na 322 stronach czasopisma z trzydziestoparoletnią tradycją „Azahar” revista poetica ponad 900 poetów i 81 grafików z 72 krajów (30 europejskich, 22 amerykańskich, 16 azjatyckich i 4 afrykańskich) a wśród nich moje dwa teksty – miniatury – jeden po hiszpańsku i jeden po angielsku. Do tego fotografia ptaków w galerii artystycznej.

w języku ciszy

Słowa przychodzą, zapisują się w pamięci, albo na kartkach, ale jak opowiedzieć ciszę? Tego zadania podjęli się twórcy i tłumacze z 20 krajów (m.in. Białorusi, Słowacji, Rumunii, Hiszpanii, Serbii, Ukrainy, Portugalii, Wielkiej Brytanii, Japonii, Polski) a było ich 131. Wszystko w ramach projektu (z funduszu wsparcia osób niewidomo – głuchych) pilotowanego przez redaktora i poetę Władimira Korkunowa, którego poznałam w Londynie i tłumaczyłam wiersze do antologii „Metafora Współczesności”. Najpierw utwory ukazywały się na stronach internetowych, a teraz właśnie się drukują w Moskwie, w formie antologii. Projekt w maju 2021 uzyskał brązowy medal w konkursie Silver Merkury. Antologia zrobiona profesjonalnie ze wstępem Natalii Sokołowej, posłowiem Natalii Kremniowej, blurbami na okładce Ludmiły Ulickiej i Aleksieja Salnikowa. Jest moc.

„Od urodzenia człowiek trafia do świata wypełnionego dźwiękami i barwami. I większa część ludzkości nawet nie myśli o tym, co przedstawia sobą świat człowieka pozbawionego wzroku i słuchu. Czy to jest świat zmniejszony? Tak, niewątpliwie. Ale ten mały świat jest po-swojemu bogaty: niewidomi i głusi czasami odkrywają rzeczy, które z trudem wyławiają ci, którzy mają narządy wzroku i słuchu całkowicie w porządku. Właśnie o tym świadczą wiersze zebrane w tym tomie.

Nasz rodzaj homo sapiens, człowiek myślący, różni się od wszystkich innych istot żywych zadziwiającą jakością współodczuwania, empatii z otoczeniem. I tę unikalną cechę człowiek powinien przejawiać – wychodzić naprzeciw drugiemu człowiekowi, czynić wysiłek zrozumienia drugiego człowieka, dzielić się wiedzą o o świecie i pomagać tym, którzy tego potrzebują. I nie zapominać o tym, że człowieczeństwo – to całość składająca się z siedmiu i pół milionów komórek. I każda komórka – to ty, ja, on… Właśnie za to my – czytelnicy jesteśmy wdzięczni redaktorom zbioru i jego współautorom”.

Ludmiła Ulickaja

Bardzo dobrze, że w takiej potrzebnej książce wzięła udział taka duża liczba wyjątkowo wspaniałych autorów. Jest niejako mimowolnym i nieuchronnym paradoksem to, że zbiór, o którym mowa o niewodomo-głuchocie, trzeba właśnie zobaczyć. Ale można mieć nadzieję, że wśród czytelników znajdą się nie tylko czytający oczami, ale i ludzie czujący tekst dotykiem, przecież wszystkie współczesne technologie poszerzyły ludzkie możliwości w dostępie do najróżniejszych informacji, chciałoby się mieć nadzieję, że książka będzie miała również wersję cyfrową.

Zadziwiające, jak mało trzeba, żeby kochać. Wystarczy zapach, dotyk, a wszystko pozostałe może pozostać w cieniu”.

Aleksiej Salnikow

i jeszcze jedno miejsce publikacji:

https://discours.io/expo/literature/poetry/deaf-blindness

tam napisano:

Poetycka antologia „Ja – cisza” jest pierwszą na świecie książką o głuchoślepoty jako zjawisku, napisaną nie przez naukowców, ale przez współczesnych pisarzy. W wierszach znajdujących się w zbiorze ponad 130 autorów i tłumaczy z 20 krajów uświadamiają, co czują ludzie pozbawieni możliwości zobaczenia i usłyszenia. Przekazując doświadczenie niedostępne innym, opowiadają o spotkaniach z osobami głuchoniewidomymi i o tym, jak sami poznają świat dotykiem. Redaktor zbioru, poeta i krytyk Władimir Korkunow, przygotował wybór wybranych wierszy dwudziestu sześciu poetów i poetek z Rosji, Australii, Hiszpanii, Ukrainy, Izraela, Polski, Słowacji i Białorusi o tym, jak to jest nie móc zobaczyć świata i jak usłyszeć ciszę.

w Bułgarii

Ukazał się almanach festiwalu „Duchowość bez granic” a w nim moje wiersze przełożone na bułgarski, jak zawsze nad wszystkim czuwała Rozalia Aleksandrowa. Chociaż ostatnio z powodów pandemicznych goście z Polski nie mogli uczestniczyć w wydarzeniu w samym Płovdiv, to książka zostanie na dłużej. Może już czas pozbierać teksty z kilku antologii i zrobić tomik, a może jeszcze poczekać… Na razie jest o czym myśleć.

od 100 do 112

W kolejnym już 112 numerze magazynu literackiego ukazującego się w Hiszpanii pojawił się mój wiersz w tłumaczeniu prof.Alicii Minjarez-Ramirez i zdjęcie kwiatów mojego autorstwa.

Być zapraszanym do dwunastu kolejnych wydań to zaszczyt i wyróżnienie.

promocja, konferencja

https://monitor-press.com/ua/extensions/s5-tab-show/9387-28231

fot.AJ
fot.AJ
fot.AJ
fot.AJ
fot.AJ

Mimo kłopotów technicznych udało się połączyć z Łuckiem, spotkanie promocyjne antologii się odbyło online z udziałem znakomitych gości. Ze strony ukraińskiej w dyskusji wzięli udział – szefowa wołyńskiego oddziału Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Ольга Ляснюк, a ze strony Wołyńskiego Uniwersytetu Narodowego im. Łesi Ukrainki szefowa Instytutu Polskiego w Łucku Наталія Коцан, kierownik Katedry Polonistyki i Przekładu Світлана Сухарєва, Dyrektor Laboratorium Badawczo-Szkoleniowego Tłumaczeń Ukraińsko-Polskich Наталія Цьолик, kierownik Katedry Literatury Ukraińskiej Віктор Яручик. Nową książkę zaprezentował Mykoła Martyniuk, kierownik Katedry Filologii Uczelni, naukowiec, tłumacz, wydawca i autor obszernej przedmowy naukowej do publikacji, którego mieliśmy okazję spotykać na festiwalach poezji w Plovdiv w Bułgarii i w Czechowicach-Dziedzicach.

W antologii prezentowane są utwory 10 autorów z Polski, w spotkaniu wzięły udział zaproszone przez Mykołę Martyniuka Alicja Kuberska, Agnieszka Herman, Izabela Zubko, Agnieszka Jarzębowska.

źródło fotografii ukraińskiego audytorium: Fb (Mykoła Martyniuk)

Przez miedzę

Antologia polsko-ukraińska „Przez miedzę” jest kolejną książką, w której znalazły się moje starsze i bardzo stare wiersze. Jest ich w antologii 10, a co dla mnie najmilsze – kawałek wstępu – eseju stanowi recenzja, która sprawiła mi sporo radości.

„Poezja Agnieszki Jarzębowskiej jest nieprzewidywalna, impulsywna, z wyraźnie wyczuwalnym pulsem teraźniejszości, spontaniczna. Jest jak błyskawica lub rozbłysk nocnych gwiazd, które na krótką chwilę odsłaniają fragmenty magicznej rzeczywistości. To poezja słoneczna i jasna, pełna pozytywnej energii i afirmacji życia. Ta poezja, która podobnie jak nić Ariadny, jest w stanie wyprowadzić nas z labiryntów sytuacyjnych i egzystencjalnych. Jest żywa, szczera, a jednocześnie nieco powściągliwa. Nie ma zwykłego, jak u innych, ciągu zdarzeń, stanów, obrazów, uczuć. Wszystko to jest umiejętnie dozowane. To poezja pisana „na wydechu”. Jej fenomenalna natura polega na tym, że będąc tylko z pozoru pozbawioną emocji, jest w stanie obudzić w duszy czytelnika lub słuchacza całą falę doznań, odkryć niebanalność w codziennym życiu, pozwala poczuć, usłyszeć i zrozumieć istotę poezji istnienia. Technika Agnieszki Jarzębowskiej urzeka dziecięcą, beztroską nutą, a kiedy wczytujesz się głębiej w jej wiersze, zauważasz, że po tym okresie beztroski następuje równowaga i dogłębne rozpoznanie. To poezja, której się wierzy, nie zastanawiając się właściwie dlaczego. To poezja otwartego serca, w którym nie ma nieszczerości, oszustwa, niesmaku.”

fragment wstępu do dwujęzycznej polsko-ukraińskiej antologii pt. „Za miedzą” Współczesna polska poezja na przełomie epok i kultur (Niezbędne notatki na marginesie bilingwizmu)

Mykoła Martyniuk, pisarz, doktor nauk filologicznych, docent (Wołyń, Ukraina)

kolejna

Kolejna publikacja w języku hiszpańskim mojego tekstu „Do poety” w tłumaczeniu prof. Alicji Miniarez Ramirez w magazynie „Azahar” i zdjęcie z wnętrza kościoła w Atenach wykonane przeze mnie w styczniu 2020. Tym razem na 340 stronach znalazły się wiersze tysiąca poetów i siedemdziesiąt pięć prac plastycznych, fotografii. Pismo ukazuje się od 1989 roku, a niestrudzenie zbieraniem i opracowywaniem materiałów zajmuje się poeta, wydawca, prezes Stowarzyszenia Kulturalnego La Gitarra Poetica dr Jose Luis Rubio Zarzuela, który mieszka i pracuje w jednym z najstarszych miast Europy – Kadyksie, w przepięknej Andaluzji.