Bezdeszczowo, więc wybraliśmy się poobserwować okolicę. Malowniczo wcale nie znaczy daleko, udało się poobserwować ptaki, co prawda nie z bliska, bo to płochliwe istoty, ale słuchanie ich śpiewu i pobyt na świeżym powietrzu zrekompensowały niedostatki w fotografiach. Zaczynają kwitnąć polne maki, co już jest niezwykle barwnym akcentem na tle soczystej wiosennej zieleni.
słychać było ptasi koncert, ale maleństwa latały szybko i kryły się w liściach, więc trudno było im zrobić zdjęcie, jednak podpatrzyłam próbę „Jeziora Łabędziego”, noo może nie jeziora… ale łabędzie były.
Zawsze ilekroć przejeżdżałam obok tej zadrzewionej drogi, miałam ochotę ją sfotografować. Dziś to zrobiłam. Mam nadzieję, że długo jeszcze posłuży cieniem. Okolice Sieradza, wsi Kościerzyn.
Sieradz, okolice mostu kolejowego. 2020
Sieradz, w ogródku na Żabiej, wiosna 2020.
Parę lat temu, właściwie trochę więcej niż parę, oglądaliśmy w Biskupicach k.Sieradza drewniany most, nie miałam jeszcze aparatu cyfrowego, ale drewniany most sfotografowałam, zdjęcia wywołane, leżą gdzieś w szufladzie. W tym moście była dziura, którą też sfotografowałam, wkrótce most został rozebrany i zastąpiony nowym. Dziś nowy most jest już stary, rdzewieje, ale okolica wciąż może urzekać.
okolice wzgórza zamkowego, ulica Grodzka, rzeka Warta, 2020
Wreszcie można wybrać się do lasu, na dodatek nie trzeba paradować w masce. Samochodów na leśnym parkingu sporo, ludzi na ubitej leśnej drodze także, ale na szczęście ścieżki w stronę inną niż ogólnie uczęszczana są znane, więc ruszyliśmy w poszukiwaniu zawilców. Co prawda łanów kwiatów nie było, ale łowy można uznać za udane. W obiektyw udało się złapać nie tylko kwiatki.
Sieradz 2020
