W zapowiedzi wydarzenia napisano:

„Współczesna poezja kobieca z Europy i Azji zostanie zaprezentowana na czytaniu literackim w Burgas. Impreza zatytułowana „Mosty poetyckie” odbędzie się w Domu Pisarza przy ul. Vola 1, 21 lutego o godz. 18 00 Fani gatunku poetyckiego usłyszą wiersze Agnieszki Jarzębowskiej, Alicji Marii Kuberskiej, Any Bunteski, Vesny Atsewskiej, Delwiny Karluku, Kayoko Yamasaki, Natalii Ermenkovej, Sadie Aliti, Soni Serafimowskiej, Tatiany Vujovic-Kostic i innych utalentowanych autorów. Są wybitnymi przedstawicielami współczesnej poezji w Polsce, Republice Macedonii Północnej, Rosji, Czarnogórze, Albanii i Japonii. Moderatorami spotkania są poetki Natalia Nedyalkova i Roza Boyanova. Współpraca międzynarodowa jest jednym z najważniejszych punktów w działalności Stowarzyszenia Pisarzy z Burgas, a sztuka przekładu jest właśnie pomostem, który łączy różne kultury i promuje twórczą komunikację.”

Nie sądziłam, że na emeryturze przyjdzie mi brać udział w wydarzeniu naukowym i to wśród 11 prelegentów, znakomitego grona profesorów i tłumaczy, i weźmie w nim udział znaczące grono kilkudziesięciu studentów i wykładowców Winnickiego Uniwersytetu Pedagogicznego im.Michaiła Kociubińskiego. Moi przedmówcy skupili się na trudnościach w pracy tłumacza literatury, mówili o teorii i praktyce pracy tłumaczeniowej, o homonimach, które mają znaczenie całkiem inne i co może wyniknąć z nieumiejętnego tłumaczenia czy nieznajomości realiów, tudzież odpowiednich idiomów języków na które są tłumaczone teksty. Było także o trudnościach tłumaczenia neologizmów i metafor. Ja zajęłam się praktyką i kanałami popularyzacji tłumaczonych tekstów. Wystąpienie zostało dobrze ocenione a ja otrzymałam podziękowania od organizatorów i certyfikat udziału w wydarzeniu. Wzbogaciło się także grono znajomych na Fb i nowy kontakt tłumaczeniowy. Pobyt na festiwalach poezji procentuje kolejnymi przejawami aktywności.

Otrzymałam dwa zaproszenia na festiwale w Bułgarii w Płovdiv i w Burgas, niestety mają się odbyć w tym samym czasie. Trzeba będzie wybrać, oby tylko pandemia nie pomieszała planów.

Odbyło się spotkanie ze studentami Uniwersytetu Trzeciego Wieku, czy jak woleli sami zainteresowani z „dojrzałymi dorosłymi”. Atmosfera przyjemna, pytania zadawane spontanicznie, zainteresowanie duże, były osoby, które notowały coś w swoich kajecikach. Takie spotkania lubię najbardziej. Nikt nic nie musiał, półtorej godziny przedłużyło się do dwóch i chyba wszyscy mieli okazję do refleksji, do uśmiechu i inspiracji do własnych działań ze słowem. Poproszono o skserowanie tautogramu (nagrodzonego brawami), kilka osób zabrało tomiki ze sobą, by poczytać rodzinie, a ja obdarowana kwiatami i czekoladkami teraz już zerkam na życzliwe twarze uwiecznione na fotografiach.