Gdyby policzyć, ile razy odwiedziliśmy zalew Jeziorsko, to uzbierałoby się tego trochę. Pierwszy raz pojechaliśmy na tamę ponad 20 lat temu, ostatnio często ze względu na czas pandemiczny szukaliśmy miejsca bez tłumów i inspirującego do zapisania w kadrze tego, co dzieje się w przyrodzie. Tak też było 20 czerwca 2021. Czajki, łabędzie, łyski, mewa śmieszka, kormorany, perkozy, kaczki krzyżówki i inne ptactwo, żabki, ważki, rumianki, szuwary, pora mocno popołudniowa, trzy godziny na łonie natury z aparatem i lornetką w ręku.

W Gołuchowie warto odwiedzić nie tylko sam zamek, muzeum przyrodnicze, czy wybrać się do żubrów, ale i pospacerować po pięknie utrzymanym parku, dendrarium, zatrzymać się przy pawiach, poobserwować inne ptaki, podziwiać kwiaty, posłuchać natury. Dawka dobrej energii gwarantowana.

Wiosna w tym roku wyjątkowo chłodna, ledwie kilka stopni, a już bardzo chce się ciepła, spacerów w słońcu, zieleni. Trawa powoli zaczyna zmieniać barwę, na drzewach pączki liści jeszcze słabo rozwinięte, ledwo, ledwo wyglądają. Za to ptactwo krąży nad łąkami i polami. Parki i rezerwaty przyrody rejestrują wzmożony ruch. Widzieliśmy dziś gęgawy, kormorany, łabędzie, czaple, jakieś drapieżniki i mnóstwo ptasiej drobnicy, którą trudno było schwytać w obiektyw. Malownicze rozlewiska w okolicy Warty przyciągają. Często tu wracamy.

Sobotni wypad w kierunku Warty i za nią przyniósł nieco obserwacji przyrodniczych. Pojawiły się już żaby, gęsi gęgawy latały w tę i we w tę, pływały w starorzeczu, siedziały na polu. Z gałązki na gałązkę przeskakiwały najmniejsze ptaki Europy – mysikróliki. Świeże pączki modrzewia wyraźnie smakowały sikorkom modraszkom. Na jednym z drzew urządził sobie koncert chór składający się z różnych ptaków. Był i szpak, i kwiczoł, i trznadel i jeszcze jakieś ptaszęta, które trudno było rozpoznać. Nieopodal dała się zauważyć robota bobrów, ich samych jednak nie widzieliśmy. Zalew Jeziorsko tylko w środkowej części, właściwie poza zasięgiem obiektywu wykazywał oznaki ptasiego życia. Na brzegu płytko albo całkowicie bez wody, co robiło wrażenie raczej wymarłego krajobrazu.

W drodze powrotnej w Małkowie naprzeciw pałacu zobaczyliśmy kilka bocianów, chyba z pięć, krążących wokół gniazda na opuszczonym kominie. Jeden wylądował, sprawdził stan „domostwa”, które nieco zarosło trawą i zapozował do zdjęć, dzięki czemu wyszła całkiem udana sesja foto.

Najważniejsze jednak, że zakosztowaliśmy ciszy, spokoju, i wreszcie wiosennego powietrza.

Jeśli niebo jest niebieskie, to odbija się w wodzie i czyni ciekawe tło dla ptactwa. Walentynkowy spacer w okolicach tamy w Jeziorsku także obfitował w kolor blue. Poza tym kaczki krzyżówki, kormorany, gągoły, łyski, mewa, nurogęsi, czaple.

Niedziela bez zdjęcia ptaków to nie niedziela, przynajmniej w tym pandemicznym czasie. Najpierw były dzikie gęsi, z daleka z zatrzymanego na chwilkę samochodu. Później gołębie, kormorany, czaple, łabędzie, mewa, łyski, kaczki krzyżówki. 40 kilometrów w jedną stronę, ale najważniejszy był spacer na świeżym powietrzu, bo niektóre zdjęcia niestety nieostre.